Diğer çiçeklerden farklı olarak güllerin üzerindeki su damlacıkları, gülü ters çevirdiğimizde hemen dökülmez.
Doğada birçok bitkinin üzerinde su damlacıkları görülebilir. Fakat bu damlacıklar ufak bir titreşimde dökülüverir. Bitkiler bu yöntemle aslında bir çeşit temizlik yaparlar. Bitki üzerindeki toz ve böcekler temizlenmiş olur. Bu mekanizma araştırmacılar tarafından çok incelenmiş bir konudur. Su tutmayan maddelerin üretilmesinde doğadan esinlenilmiştir.
Su damlacıklarının hemen dökülmesinin sebebi, bitki yüzeyinin mikroskobik çıkıntılarla kaplı olmasıdır. Bu çıkıntılar da suyu kaydıran mumsu bir yapıyla kaplı.
Çin'deki Tsinghua Üniversitesi'ndeki araştırmacılar gül çiçeğinin de benzer bir yapıya sahip olduğunu, fakat çıkıntıların arasının açık ve üzerlerinin mumsuz olduğunu keşfetmişler. Bu yapı sayesinde su damlaları yüzeye yapışabiliyor.
Araştırmacılar keşiften sonra bu özelliğe sahip suni bir yapı üretmeyi denemişlerdir. Gül çiçeğinin polivinil alkolle kalıbını alıp plastikten ince bir film üretmişlerdir. Sonuçta bu ince film de gülün su tutma özelliğini göstermiştir. Yani maddenin kimyasal yapısından çok fiziksel şekli bu özelliğe yol açıyor.
Gülün üzerinde tuttuğu su damlacıkları, ışıkla parlayarak daha fazla böceği güle çekiyor ve bu sayede daha fazla böceğin ziyaret etmesi çiçeğin üremesini kolaylaştırıyor. Benzer suni yapıların da laboratuarlarda mikro-sıvı çalışmalarında yararlı olabileceği düşünülüyor.
25 Nisan 2008 Tarihinde Bilim Teknik dergisinde yayınlanmıştır
